Shkolla uron Amela Mraja per bursen nje-mujore ne Gjermani

Edhe vitin shkollor te kaluar, shkolla austriake “Peter Mahringer“ ka mundur te arrije nje sukses ne olimpiaden e gjermanishtes me 17 Mars 2012: tre pjesemarreset e shkolles tone Orsela Dervishi, Ruama Shala dhe Amela Mraja, arriten te gjitha rezultate te shkelqyera. Me nje paraqitje te shkelqyer fitoi madje Amela Mraja nje burse nga PAD per nje qendrim nje-mujor ne Gjermani (shiko faqen e dates 20 Mars 2012). Qendrimi ishte nga mesi i gushtit deri ne mesin e shtatorit 2012 -me poshte dokumentojme raportin e Ameles ne lidhje me qendrimin e saj ne Gjermani. Shkolla austriake „Peter Mahringer“ eshte veçanërisht e kenaqur qe pas Arlindes (tani 5b) ne vitin shkollor 2010-2011, shkolla jone per te dyten here nxjerr nje fitues ne olimpiaden e gjermanishtes si dhe uron Amelen edhe nje here per suksesin e saj.

Manfred Tagini

Raport mbi qendrimin tim ne Gjermani

Nje muaj, 30 dite. Kaq zgjati endrra ime. Tani çdo gje ka kaluar. Kaq shpejt. Po si filloi gjithcka? – kete do tua them tani. Ne fillim nuk dija asgje per PAD dhe kete program shkembimi te nxenesve. Nje dite erdhi nje lajm ne shkollen time per nje olimipiade gjermanishteje ne Tirane. Dhe 2 me te miret e shkolles time do te niseshin per ne Tirane per te vazhduar me tej dhe ne fund do te jepej nje çmim. Nuk e dija per çfare çmimi behej fjale. Nga shkolla ime u rregjistruan 8 persona. Ne beme nje provim dhe une bashke me nje vajze tjeter fituam. Disa dite me vone u nisem per ne Tirane. Ne Tirane duhej te benim edhe nje provim tjeter, nga rrezultatet e te cilit do te zgjidheshin 4 persona qe do te shkonin ne Gjermani. Dhe une isha nje prej atyre 4 personave. Me 11. gusht u nisem me bashke 3 nxenes te tjere shqiptare nga Tirana per ne Mynih. Pastaj duhej te fluturonim edhe nje here nga Mynihu ne Köln. Fluturimi ishte shume i rehatshem. Bonn dhe Köln ishin ndalesa jone e pare. Ditet e para ishin per mua te çuditshme. Njerez te rinj, kulture e re, gjithmone te flasesh ne gjermanisht etj. Por nuk kaloi shume kohe dhe une u miqesova shume shpejt me njerez te shteteve te ndryshme. Shoqeruesit e udhetimit tone ishin shume te dashur dhe komunikues. Kur ne nuk kuptonim diçka ato na e shpjegonin. Ne Bonn ne beme nje loje ne qytet, ne menyre qe te njihnim me mire qytetin dhe kjo me pelqeu shume. Ndalesa jone e dyte ishte Berlini. Ne udhetuam me tren nga qyteti Bonn e deri ne Berlin. Kjo zgjati 5 ore, por ne nuk e kemi ndjere fare, pasi gjithe kohes ishim te zene me diçka. Berlini eshte nje qytet i madh dhe shume i bukur. Ne Berlin kemi pasur shansin te shikojme Brandenbuger Tor dhe ajo ishte shume e bukur. Pas Berlinit vjen Mülheim. Nje qytet shume i vogel ne krahasim me Berlinin por gjithashtu shume i bukur. Ne Mülheim qendruam ne familje mikpritese. Familja ime ishte shume e dashur dhe shume miqesore. Une dhe “motra“ ime tek familja ku qendrova ishim gjithmone bashke dhe benim shume gjera bashke. Mua me la mbresa shume te mira Mülheim dhe njerezit aty ishin shume te dashur. Nje gje tjeter qe me pelqeu shume ishte shkolla dhe mesuesit atje. Ne Mülheim kemi pasur nje kujdestare qe ka ndermarre shume gjera me ne si p.sh udhetimi nga ne Münster dhe Xanten. Ndalesa jone e fundit ishte Mynihu. Ngjarja me e shenuar per mua ne Bayern, ishte undhetimi ne Zugspitze, mali me i larte ne Gjermani. Zugspitze ishte e mrekullueshme. Aty kishte edhe pak bore por nuk ishte shume ftohte. Cfare mua ne pergjithesi me la mbresa ishte: koha e lire, ne kemi pasur mjaftueshem kohe te lire ne menyre qe te shikonim edhe dicka vete. Edhe mbremja internacionale ishte e organizuar shume mire. Kishte edhe aktivitete te ndryshme si p.sh bowling. Une nuk kisha luajtur me pare bowling dhe kete e provova per here te pare ne Gjermani. Patinazhi gjithashtu ishte dicka shume e bukur. Edhe pse une nuk di te bej patinazh, e provova dhe me pelqeu shume. Ne shkuam njehere edhe ne karaoke, edhe kjo ishte shume super. Ne fillim nuk doja te kendoja por pastaj e kam provuar dhe ndjehesha si nje super star. Spreewald ishte gjithashtu shume i bukur. Ne udhetuam atje me nje varke (te ndare ne grupe). Me la mbresa gjithashtu festa e organizuar ne anije, ne Berlin. Te gjithe kercyem dhe ia kaluam shume bukur. Cfare mua nga ky udhetim i mrekullueshem do te me mungoje eshte grupi im 34 dhe shoqeruesit e udhetimit tone, qe gjithmone na thonin, kur ishim ne metro“ Kjo eshte linja jone PAD hyjme tani!!„

Ky udhetim ne Gjermani ishte per mua nje eksperience e mrekullueshme, qe nuk do ta harroj kurre! Une mendoj, qe ky udhetim eshte nje motivim i madh, per te mesuar gjermanisht me tej dhe per tu bere gjithmone e me i mire. Dhe si perfundim dua te them edhe nje gje: Faleminderit PAD!!!

Amela Mraja

Nxenese e shkolles Austriake „Peter Mahringer“

Shkoder

Foto